Zwichnięcie barku – przyczyny i leczenie

Po zwichnięciu barku kość ramienia wypada z torebki stawowej. Po urazie pojawiają się: ból barku, krwiak lub siniak i opuchlizna. Mogą im towarzyszyć zawroty głowy, mdłości i osłabienie. Osoba z takimi objawami powinna jak najszybciej zgłosić się do lekarza.

Przyczyny i rodzaje zwichnięć barku

Do zwichnięcia barku dochodzi najczęściej po urazie, np. w trakcie aktywności fizycznej. Może mu towarzyszyć upadek na zewnętrzną część ramienia bądź na odwiedzione do boku, wyprostowane ramię. Kolejne przyczyny to upadek z wysokości, silne uderzenie bądź wykręcenie ramienia przez inną osobę. Wyróżnia się dwa rodzaje zwichnięcia barku, w zależności od tego, w jakim kierunku przemieściła się głowa kości ramiennej w stosunku do panewki łopatki. Są to:

  • przednie zwichnięcie stawu ramiennego, przy którym głowa kości ramiennej zostaje przesunięta w stosunku do panewki stawu do przodu i do dołu; ten typ uszkodzenia nawraca i jest najczęściej spotykany;
  • tylne zwichnięcie stawu ramiennego, w przypadku którego głowa kości ramiennej w stosunku do łopatki przemieszcza się do tyłu; uraz ten występuje rzadziej, zdarza się zazwyczaj u motocyklistów po wypadkach, jest trudniejszy do zdiagnozowania i leczenia.

Leczenie zwichniętego barku

U osoby po urazie barku lekarz zleca wykonanie zdjęcia rentgenowskiego (RTG). Ma ono na celu dokładne zdiagnozowanie pacjenta. Jeśli doszło do zwichnięcia, specjalista dzięki RTG może ustalić czy to zwichnięcie przednie czy tylne. Kolejny krok to nastawienie barku, które zazwyczaj jest wykonywane w znieczuleniu ogólnym. Następnie osobie, która doznała urazu, zakłada się gips lub temblak. Powinna go nosić do czasu, aż torebka stawowa się zagoi. Zwichnięty bark wiąże się z bólem, który można uśmierzyć, stosując leki przeciwbólowe dostępne na receptę. Kilka tygodni po zwichnięciu możliwe jest poruszanie ramieniem. Należy to robić stopniowo i delikatnie. Jeśli natomiast dojdzie do powikłań po urazie, samo nastawienie barku może nie wystarczyć. Konieczne jest wtedy wykonanie operacji.

Rehabilitacja po zwichnięciu barku

Osoby, które miały uszkodzony bark, powinny przejść rehabilitację m.in. poprzez kinezyterapię, czyli ćwiczenia. Najlepiej wykonywać je pod okiem specjalisty. Pierwsza seria obejmuje niezbyt forsowne ćwiczenia bez obciążenia, następnie takie, które poprawią siłę mięśniową i ustabilizują staw. Po wykonaniu treningu można stosować okłady z lodu, które zmniejszą obrzęk i zminimalizują ból. Oprócz kinezyterapii w leczeniu zwichniętego barku wprowadza się też terapię manualną, która odblokowuje bark i poprawia ruchomość stawu. Zmniejsza też ból i stan zapalny. Stosuje się też mobilizację łopatki oraz plastrowanie dynamiczne – kinesiotaping. Pomocna jest też fizykoterapia: laser, pole magnetyczne bądź ultradźwięki.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

24 + = 27